Dziki mają park. Dlaczego stołówkę znalazły na terenach zabudowanych? Kto powstrzyma inwazję dzików?

Mieszkańców Międzyzdrojów, Wapnicy czy Lubina nie interesują procedury i kompetencje. Interesuje ich jedno - dlaczego dziki regularnie wychodzą z lasu i urządzają sobie wyżerkę na prywatnych posesjach i miejskich terenach niszcząc wszystko co popadnie. Skoro to zwierzęta parku, to dlaczego nikt ich tam realnie nie zatrzymuje?

W oficjalnych odpowiedziach Woliński Park Narodowy podkreśla, że dziki są zwierzętami dzikimi, własnością Skarbu Państwa, a działania Parku ograniczają się do regulacji populacji na terenie WPN. Z kolei Międzyzdroje odpowiada, że problem dotyczy Parku. W efekcie dziki pozostają „niczyje”, a mieszkańcy zostają z rozkopanymi i zniszczonymi ogrodami.

Tymczasem pytanie, które zadają mieszkańcy, jest znacznie prostsze niż urzędowe wywody:
dlaczego dziki nie mają zapewnionego żerowania w lesie, zanim dotrą do miasta?

Jeżeli jak twierdzi Park populacja dzików koncentruje się głównie na jego terenie, to naturalnym rozwiązaniem byłoby tworzenie paśników i miejsc dokarmiania na obrzeżach kompleksów leśnych, w rejonach takich jak Wapnica, Lubin, Zastanie czy w strefach buforowych bliżej lasu, a nie kilkaset metrów od domów. Dziki jak każde zwierzę idą tam, gdzie jest łatwo i gdzie jedzenie leży pod nosem. A w mieście leży.

Brak takich działań sprawia, że zwierzęta uczą się jednego schematu: las jest pusty, miasto pełne. Trawniki, śmietniki, ogródki to dziś dla dzików bardziej opłacalna stołówka niż naturalne żerowiska. I nie zmienią tego ani komunikaty o „niedokarmianiu”, ani przerzucanie odpowiedzialności między instytucjami.

Nie chodzi o odszkodowania. Chodzi o zapobieganie.
Jeżeli Woliński Park Narodowy zarządza przyrodą na swoim terenie, to powinien również aktywnie ograniczać migrację dzików do miejscowości. A jeżeli dziki regularnie pojawiają się w zabudowie, to również samorząd nie może udawać, że problem go nie dotyczy.

Bo dziś jedynym stałym elementem tego systemu jest to, że dziki przychodzą do miasta, wsi i nic nie wskazuje, by miało się to zmienić.